جلد دوم باب در امامت امامان دوازده‌گانه و بعضى معجزات ايشان عليهم السّلام بدان كه : اجماع حاصل آمد اهل دين را بر عدالت ايشان و حسن سيرت و طريقت ايشان . و مالاكلام آن است كه ملوك زمانه هر يكى دائما جاسوسان بر كار كرده بودندى تا بر عثرت ايشان اطّلاع يابند و حد بر ايشان برانند و بدان سبب عيب ايشان كنند و از درجهء خويش نازل گردانند . و مىديدند كه شيعه در حق ايشان بسيار غلو مىكردند با قلّت ايشان و كثرت اعادى . و موسى بن جعفر عليه السّلام چند سال در بند هارون الرّشيد بود تا باشد كه به جز وى يا به كلّى بر وى گرفتى و مؤاخذتى رود ، هرگز مقدور نشد . و بعضى به امامت ايشان اعتراف مىدادند ؛ و بعضى به الهيّت و بعضى به نبوّت . و اين طايفه را غلات خوانند . پس آن جمله لطف خاصّ الهى بود كه معصوم بودند چون انبياى سلف كه هرگز هيچ دشمنى صغيره و كبيره بر ايشان حوالت نتوانست كردن . مسأله : اتّفاق است اهل سير و تواريخ را كه ايشان مدّت عمر خويش نه استادى ديدند و نه در مدرسه‌اى تحصيل كردند ، با آنكه بر سرآمدگان بودند به